Na de camino in mei wilde ik heel graag weer pelgrimeren. Het is heel fijn vind ik om iedere dag het ritme van ontbijten, inpakken, lopen, aankomen op je bestemming, eten en slapen te hebben. Tijdens het lopen is er ruimte voor stilte, zang, ontmoetingen en nadenken.
Een tijdje geleden had ik in de krant gezien dat er rondom Nijmegen de
Walk of Wisdom loopt. Ik heb het startpakket voor mijn verjaardag gevraagd en ben begin Augustus begonnen.
Ook nu heb ik een boekje om herinneringen in te bewaren. Dit is een klein boekje zonder lijntjes, en ik bewaar het in mijn geborduurde etui van de vorige post. Rechtsbovenin zie je mijn aquarelblikje.
De tocht start en eindigt in de Stevenskerk in Nijmegen. Klaar met mijn rugzak met alle kampeerspullen om de tocht van 136 km in zes dagen te gaan lopen.
De tocht is heel mooi, loopt door heuvels, bossen, akkervelden, langs de maas, je mag met een pontje mee dus heel afwisselend. Het logo wijst je de weg.
Zo nu en dan is het even tijd om te pauzeren. Zeker met een zware rugzak is dat regelmatig nodig. Hier ben ik weer even aan het bijschrijven.
Voordat je je eindpunt bereikt ligt er een labyrinth aan de waalkade. Mooi om deze als afsluiting te lopen.
In iedere gemeente mag je een postduifringetje ophalen om aan je pelgrimsveter te klikken. Het idee daarachter is dat postduiven altijd terugkeren naar huis, maar wel nieuwe ervaringen hebben opgedaan. Aan het einde heb ik er een bedeltje bij gekocht van een kompas als herinnering wanneer de plastic ringetjes het begeven.
En wat deze pelgrimage met me heeft gedaan? Ik heb besloten minder afval te willen hebben. Dus ik start die zoektocht door te kijken hoe ik kan beginnen met het voorkomen van plastic afval in mijn huishouden. Daar zal vast weer wat moois voor gemaakt kunnen worden, dus dat inspireert weer!
