Trekken

Vorig jaar heb ik al delen van het trekvogelpad gelopen (zie dit logje van de zomer en dit logje van de herfst) en in de meivakantie wilde ik graag het stuk van Maarn naar Bergen aan Zee wandelen. Dat is voor de meeste wandelaars de tegenovergestelde richting, maar ik houd graag de zee als doel. Ik heb zon, regen, storm en zelfs hagel gehad maar ben er enorm van opgeknapt. Even eruit, zonder internet, wandelen, nadenken, plannen maken en ontspannen. Ondertussen heb ik de bonussokken van deze ronde gebreid. 

De start was bij Austerlitz, met goed weer!

De eerste steken heb ik op dag twee opgezet, dit waren sokken die bij de tenen begonnen. Je ziet dat ik mijn lichtgewicht projecttasje weer had ingepakt!

Ik was op veel terreinen de enige tentkampeerder, en soms zelfs de enige kampeerder. 

Dag vier was regenachtig, en de camping bleek geen tenten toe te staan. Ik zat toen bij de Gaasperplas in Amsterdam dus heb mezelf getrakteerd op een hostel waar ik lekker een eindje verder heb kunnen breien in bed:

De tocht was wel lente-achtig; ik heb veel bloemen en kuikens van ganzen en eenden gezien. Het weer met de lage temperaturen deden meer aan de herfst denken hoor.

Gelukkig scheen eens in de paar dagen weer de zon en kon ik heerlijk in de luwte van mijn tentje breien:

Hier sta ik in Landsmeer, met heerlijk weer:

In Wormer werd het al minder weer, dus handschoentjes en donsjasje aan en uit de wind toch genieten.

Tsja, en die dinsdag... Manmanman, windkracht vijf, hagel, regen en dan door de polder over de dijk lopen. Dit was echt een vervelende dag. 

Maar gelukkig heb ik geïnvesteerd in goed materiaal en kon ik droog en beschut in mijn tentje zitten. Inmiddels zaten de hielen in mijn sokken en kon ik aan het been beginnen. Bleek ik geen stekenmarkeerder mee te hebben! Ach, gelukkig hing er wat aan mijn tas dat ik als stekenmarkeerder kon gebruiken.

En kijk, de zon breekt alweer door! Op het gemak komen de sokken iedere dag een stukje verder, net als de stappen die ik zet.

En daar was mijn einddoel dan, de zee! Met zon en weinig wind was ik hier zo gelukkig! 220 km op de teller, en helemaal opgefrist en uitgerust.

Eenmaal thuis kon ik het laatste stukje aan de sokken breien. Ik had te weinig van het paarse garen mee dus ik heb thuis het gele erbij gepakt. Als je niet ongeveer dezelfde kleur hebt dan maar een compleet andere hè...

En nu zijn ze af!

Een heerlijke herinnering aan de tocht.

Sportieve sokken

Het bonuspatroon wat bij ronde 1 kwam was een sportieve sok, en ik vind hem fantastisch. Het honingraatsteekje is een patent steek die al een tijd op mijn wensenlijstje stond, en het verticale streepje was nieuw voor me en vind ik echt tof, dus die ga ik vaker gebruiken. 

Het roze streepje is een soort mini i-cord van 2 steken waarvan het draadje dus ook daar blijft. Het was een fijne en mooie sok, ik heb er anderhalve week geleden ook op de camping aan gebreid:

Herken je die gekke sokken nog van vorig jaar? Het zijn mijn gekke sokken die ik altijd aandoe als ik ga wandelen, zo slijten ze sneller denk ik ;-)...

Het grijze garen is glittergaren dat ik in de bol in een pan heb geverfd zodat de buitenkant meer verf krijgt dan de binnenkant. Hierdoor krijg je een verloop en vlekjes in het lichte gedeelte van de bol. Echt heel tof! Het opgebollen erna was verschrikkelijk omdat ik één bol met twee draden had die je ook weer uit elkaar moest halen... Leermomentje!

Ik zie dit patroon ook leuk in het oranje met een rood-wit-blauw streepje gebreid worden, misschien wel een idee als volgend project?

Herfstwandelen, kamperen en breien

In de herfstvakantie heb ik een stuk van het trekvogelpad gelopen (in de zomer heb ik er ook al een stuk van gelopen, toen was ik aan het houtsnijden). Dit keer ben ik van Hoenderloo naar Enschede gelopen (de plek waar ik ooit mijn weblog startte ;-) ). Ik had een klein breiprojectje mee in een lichtgewicht breiprojecttasje:

Ik had het plan opgevat om nieuwe kampeerhandschoentjes te maken, de vorige heb ik aan mijn moeder gegeven. En deze worden in eenhoorn-pastel kleuren, heerlijk!

Als het dan koud is en wat vroeg donker is er in ieder geval een regenboog te zien ;-)

Tussendoor heb ik genoten van het herfstwandelen, wat een mooie kleuren en paddestoelen waren er te zien!

En de zon kwam ook nog even kijken (kijk, mijn moebius sokken!). 

De duimen heb ik al apart gezet. Ik had niet genoeg regenbooggaren dus ik heb het gecombineerd met lichtgrijs. 

Nu de vakantie alweer voorbij is zal ik ze thuis af moeten maken, dan zijn ze vast op tijd klaar voor het volgende kampeeravontuur!

Blije kabouters

Laatst heb ik ook al wat over kabouters geschreven, en ik probeer sindsdien blijere kabouters te maken. Op de camping heb ik een hele gelukkige kabouter gesneden:

Nu ga ik proberen uiltjes te snijden... 

Kamperend breien

Ik was afgelopen weekend even eruit. Ik ben docent en het nieuwe online lesgeven creëert zoveel inspiratie dat ik moeilijk nog van mijn werk kan loskomen. Dan maar even echt loskomen en in mijn eentje wandelen en kamperen. De campings zijn nog super rustig (het vriest nog 's nachts) dus voor mij de manier om te ontstressen. We zien wel of het komend weekend ook mogelijk is.
Ze zon scheen heerlijk, dus ik heb gebreid in mijn tent (want er was wel een koude oostenwind) aan de eerste ronde sokken van de sokken madness. Als die af zijn post ik er wel weer over.

Kijk dan, genieten!

Zorg goed voor jezelf en elkaar!

Vakantieproject

In de afgelopen meivakantie ben ik in Schotland van kust naar kust gewandeld. Op de heenreis ben ik in York even de stad ingegaan omdat ik twee uur overhad op mijn reis. Wat een sprookjesachtig stadje is dat! Omdat ik mijn project al af had heb ik die naar huis gestuurd en ben ik naar de LYS gegaan om daar een nieuw bolletje wol te scoren.

Het werd regenbooggaren, gemaakt in Engeland, dus de schapen hebben er gelopen en het ook daar gesponnen. Als er dan geen regenboog aan de hemel is kan ik hem in ieder geval nog wel zien ;-).

Ik ben met Scotrail naar Oban gereisd om daar de ferry en bus te pakken naar Iona.

Op Iona stond ik op de enige camping die er was met Pasen en ook daar heb ik er lekker aan kunnen breien. Uiteindelijk kwam er een buurman naast me staan waar ik de rest van de avond gezellig mee heb gekletst.

De tocht was fantastisch! Geweldige landschappen, mooie beklimmingen en ik had echt goed weer. Deze foto is genomen op Mull.

Op de veerboot die me van het eiland Mull naar Oban bracht heb ik ook weer verder gebreid aan de vingertoploze handschoentjes. Hier zie je mijn schrijfboekje liggen met de hoogteprofielen van de stukken van de tocht.

En die brievenbussen, oh wat zijn ze overzees toch mooi.

Ik heb heerlijk gewandeld op zelfgebreide sokken. Dit waren van de opwarmsokken van de sokkenmadness. Toen was ik er niet heel tevreden mee maar ik ben van ze gaan houden. Ik plan om een 2019 memories sok te gaan breien met sokkengarens waarmee ik dit jaar sokken heb gebreid.  Dit was een sprrokjesachtig beekje waar ik heerlijk heb gelunched en mijn waterzak weer heb gevuld.

 Oh, die uitzichten!

 Dit was het einddoel; de vervallen kathedraal in St Andrews. De stad zelf vond ik niet zo leuk, ik heb er gelunched en ben snel op weg naar Edinburgh gegaan.

 Hier was ik alweer bijna bij de boot aangekomen en zie je dat ik al vingertjes aan het breien ben.

Tsja, en toch was ik hier niet tevreden over, ik vond ze té fel voor aan mijn handen. Dus heb ik ze vergrijsd; met een beetje zwarte wolverf in een verfpan gedaan tot ze en nu zo uitzien; nu zijn ze ook lang niet zo besmettelijk meer!

Daar kan ik weer een wandelvakantie mee vooruit!

Nieuwe kampeerhandschoentjes

Mijn vorige vingertoploze handschoentjes heb ik alweer bijna drie jaar jaar geleden gebreid.  Vooral afgelopen maanden heb ik ze heel veel aangehad, bij net fris weer als handschoentjes, en bij kouder weer heb ik er wanten overheen aan. Maar nu zijn ze echt wel versleten, dus zijn het vanaf nu scouting-handschoentjes. Ook daar zijn ze ideaal.
Ik heb de vorige precies proberen na te maken en getest tijdens de afgelopen drie dagen waarin ik aan het wandelkamperen was. Ja, ik weet dat het maart is en onstuimig weer, maar juist dan een goede test om al mijn materialen te testen. Dus hier ben ik erg gelukkig met een warme beker chocomel, en mijn nieuwe vingertoploze handschoentjes!

Nu hoop ik volgende keer op iets beter weer hoor ;-)...

Walk of Wisdom

 Na de camino in mei wilde ik heel graag weer pelgrimeren. Het is heel fijn vind ik om iedere dag het ritme van ontbijten, inpakken, lopen, aankomen op je bestemming, eten en slapen te hebben. Tijdens het lopen is er ruimte voor stilte, zang, ontmoetingen en nadenken.
Een tijdje geleden had ik in de krant gezien dat er rondom Nijmegen de Walk of Wisdom loopt. Ik heb het startpakket voor mijn verjaardag gevraagd en ben begin Augustus begonnen.
Ook nu heb ik een boekje om herinneringen in te bewaren. Dit is een klein boekje zonder lijntjes, en ik bewaar het in mijn geborduurde etui van de vorige post. Rechtsbovenin zie je mijn aquarelblikje.

De tocht start en eindigt in de Stevenskerk in Nijmegen. Klaar met mijn rugzak met alle kampeerspullen om de tocht van 136 km in zes dagen te gaan lopen.

De tocht is heel mooi, loopt door heuvels, bossen, akkervelden, langs de maas, je mag met een pontje mee dus heel afwisselend. Het logo wijst je de weg.

Zo nu en dan is het even tijd om te pauzeren. Zeker met een zware rugzak is dat regelmatig nodig. Hier ben ik weer even aan het bijschrijven.

Voordat je je eindpunt bereikt ligt er een labyrinth aan de waalkade. Mooi om deze als afsluiting te lopen.

In iedere gemeente mag je een postduifringetje ophalen om aan je pelgrimsveter te klikken. Het idee daarachter is dat postduiven altijd terugkeren naar huis, maar wel nieuwe ervaringen hebben opgedaan. Aan het einde heb ik er een bedeltje bij gekocht van een kompas als herinnering wanneer de plastic ringetjes het begeven.

En wat deze pelgrimage met me heeft gedaan? Ik heb besloten minder afval te willen hebben. Dus ik start die zoektocht door te kijken hoe ik kan beginnen met het voorkomen van plastic afval in mijn huishouden. Daar zal vast weer wat moois voor gemaakt kunnen worden, dus dat inspireert weer!

Kamperen

Het sokkenbreivirus is er nog steeds. Niet meer zo heftig als tijdens de madness, maar onderweg heb ik eigenlijk altijd een sokken werkje bij me. Deze keer worden het weer simpele recht toe recht aan sokken, maar wel in een regenbooggaren dat een gemiddelde eenhoorn toch niet zou misstaan ;-). Het garen is trekking XXL kleur 415 (denk ik, het etiket is nat geworden en al heel wat meegereisd) en breidt heerlijk!

Microavontuur

Afgelopen zaterdag, toen de regen was weggtrokken heb ik mijn fiets volgepakt en ben gaan fietsen om bij Sint Oedenrode mijn tentje op te zetten. Gewoon, even 24 uur eruit (zeker in deze examenperiode heb je dat als docent wel nodig), genieten van de buitenlucht, lekker een bak aardbeien langs de weg kopen en als het donker wordt naar bed.

De muts heeft zijn dienst bewezen (ik ben niet zo goed in selfie's...), en ik ben bezig met allemaal vierkantjes om daar een dekentje van te maken. Lekker werk om in de zon voor de tent te breien.

Over het dekentje later meer!

Meer weten over micro-avonturen? Moet je deze pagina eens bekijken!

Campingmuts

Ik houd van kamperen! Ondertussen ben ik steeds meer mooie kampeerspullen aan het verzamelen om ook op de fiets te kunnen stappen en een eind verderop te kunnen kamperen. En als je dan daar zit, en het is wat kouder, dan is een muts echt onmisbaar. Dus was het tijd om een kampeermuts te maken die standaard in mijn uitrustig zit. Ik heb voor een patroon gekozen met ingebreid motief omdat je dan eigenlijk een dikkere muts hebt dan een enkel gebreide muts. Het geometrische patroon had ik op ravelry gezien, maar uiteindelijk zelf uitgetekend en gebreid:

 Vooral over de top van de muts ben ik tevreden, de ruitjes worden netjes steeds kleiner tot ze verdwijnen:

 En met een glittertje in het garen is het nog feestelijk ook!

Dus nu nog tijd vinden om te gaan kamperen!