vrijdag 15 februari 2019

OpwarmenDeze

Nee, niet dat het zo koud is... maar ik heb zolang geen sokken gebreid dat ik een opwarmsok wel kan gebruiken om te trainen voor de sokken madness dit jaar! Ik heb me weer aangemeld en begin maart zal de kwalificatiesok uitkomen.
Nu ben ik bezig restjes te verwerken;
Nu ik weer veel met de trein mag reizen doe ik dat ook graag in het weekend. Hier ben ik onderweg naar een NS wandeling en gestart met de eerste kleurtjes.
 ‘s avonds lekker bijkomen onder een wollen deken met een sokkenbreiwerk is ook fijn, het schiet al lekker op.
Deze sokken al ik als wandelsokken gebruiken.
Ook geïnteresseerd in de sokkenmadness? Hier kun je er van alles over lezen.

zaterdag 9 februari 2019

3D printer meets spinnewiel

Ik ben heel gelukkig met mijn WooLee winder, alleen jammer dat de klossen erbij zo ontzettend duur zijn en dat de oude klossen dan niet meer bruikbaar zijn. Daar zit namelijk geen tandwieltje op om het haakje te laten verplaatsen. Toen ik dit probleem voorlegde aan iemand met een 3D printer wilde hij wel even nadenken over nieuwe schijven op de klossen. Dus heb ik (jawel, met toch wat pijn in het hart) de schijf van de buis afgezaagd zodat ik kon zien hoe deze vastzat op de buis, en wat de maten zijn van de schijf:
Ik had wat mooie plaatjes laten zien die ik op pinterest had gevonden maar er werd een mooi kerkraam opgezocht dat als inspiratiebron diende: 
Hier is dan het resultaat van de 3D printer op mijn Suzy Q. Is het niet om verliefd op te worden?

Tijd om weer een nieuw spinproject te starten!

donderdag 7 februari 2019

Lekker spinnen

Soms beginnen de beste ochtenden gewoon met badjas aan, lekkere gevilte sloffen en het spinnen met simpel witte gekaarde schapenwol.
In december heb ik mezelf een WooLee Winder cadeau gedaan waardoor ik het spinhaakje niet meer hoef te verzetten. Wat heerlijk is dat; niet meer bedenken dat je je haakje bent vergeten te verzetten, en veel langer in de meditatieve ritme kunnen blijven. Heel zen spinnen dus!

woensdag 23 januari 2019

Tafelloper

Ja, ik leef nog, alleen met een fulltime baan verdeeld over twee scholen heb ik verdacht weinig momenten om lekker te handwerken. Vandaar dat ik wat dingen aan het afmaken ben zodat ik het gevoel heb niet helemaal stil te staan.
Vorig jaar rond deze tijd ben ik begonnen aan een tafelloper. Deze week heb ik mijn sashiko-naald en ring weer tevoorschijn gehaald en heb ik het laatste vierkant volgeborduurd. En zie het resultaat:
 Helaas is de rand wobbly bobbly omdat het een gekochte tafelloper is. Mocht ik me er teveel aan ergeren dan ga ik dat anders doen.
Het is een standaard sashiko patroon, uitgevoerd in blauw:
 Oranje:
 En roze:
Hier het bovenaanzicht:
En nu lekker een kopje thee erbij :-).

dinsdag 16 oktober 2018

Spinnen

Ik mocht met mijn school mee naar Tsjechië voor een sport- en cultuurreis. Het weekend meteen daaraansluitend was het Landelijke Spinweekend dus vantevoren heb ik mijn spinnewiel bij Tineke gebracht die hem voor me mee zou nemen. Zij heeft eenzelfde wiel maar een overhead drive erop (wat een joekel van een klos hè!).
Een beetje gaar na een week weg heb ik toch heerlijk gesponnen. Voor het eerst met mijn "Tensioned Lazy Kate". Dat is zo relaxed twijnen dat je er gewoon een kopje koffie bij kan drinken!
Het was heerlijk herfstig, de bladeren vielen al flink naar beneden.
Zie hier mijn "Tensioned Lazy Kate"; met drie gesponnen singles die ik op de Landelijke Spindag heb gekocht; mohair geverfd dor Eboy, een battje gedraaid door WolOp en zijde caps geverfd door MandaCrafts
Samen maken ze een heel mooi garentje!
Nu de herfst echt begonnen is is het tijd om weer eens avonden te spinnen :-)!

zondag 2 september 2018

Zakdoekje leggen

Eén mogelijkheid om minder afval te produceren is om meer herbruikbare dingen te gebruiken. Zakdoekjes bijvoorbeeld, dus een goed excuus om dit zakdoekje eens af te maken. Hij lag zal minstens tien jaar in mijn borduurdoos met drie hoekpunten af, alleen de laatste moest nog. Nu ik katoenen zakdoekjes wil gaan gebruiken heb ik besloten deze af te maken.
Het is een leerzakdoekje. Ik heb geprobeerd dit in satijnsteek te doen, maar dat is nog helemaal niet perfect gegaan. Zoals met alle begin, is dit begin ook moeilijk, en je wordt er alleen beter in doot het vaker te doen. Dit hoekpuntje is van het eerste begin:
Bij het hoekpuntje wat ik nu heb afgemaakt heb ik geprobeerd het mooier te vullen. Dat is wel gelukt, maar het trekt nog wel. Ik wil er meer gaan maken om te kijken of ik dit kan voorkomen.
Ook de rand was uitproberen. Ik wilde er een rolzoompje in leggen. Hoe de hoekpunten dan mooi te krijgen was de uitdaging. Ook de rand is dus niet perfect, maar ik laat het zo. Dit is mijn probeerzakdoekje op zoveel vlakken dat dat mag.
Eens even wat katoen opsnorren in mijn  stash om nieuwe satijnsteek borduurseltjes te maken.

zondag 26 augustus 2018

Walk of Wisdom

 Na de camino in mei wilde ik heel graag weer pelgrimeren. Het is heel fijn vind ik om iedere dag het ritme van ontbijten, inpakken, lopen, aankomen op je bestemming, eten en slapen te hebben. Tijdens het lopen is er ruimte voor stilte, zang, ontmoetingen en nadenken.
Een tijdje geleden had ik in de krant gezien dat er rondom Nijmegen de Walk of Wisdom loopt. Ik heb het startpakket voor mijn verjaardag gevraagd en ben begin Augustus begonnen.
Ook nu heb ik een boekje om herinneringen in te bewaren. Dit is een klein boekje zonder lijntjes, en ik bewaar het in mijn geborduurde etui van de vorige post. Rechtsbovenin zie je mijn aquarelblikje.
De tocht start en eindigt in de Stevenskerk in Nijmegen. Klaar met mijn rugzak met alle kampeerspullen om de tocht van 136 km in zes dagen te gaan lopen.
De tocht is heel mooi, loopt door heuvels, bossen, akkervelden, langs de maas, je mag met een pontje mee dus heel afwisselend. Het logo wijst je de weg.
Zo nu en dan is het even tijd om te pauzeren. Zeker met een zware rugzak is dat regelmatig nodig. Hier ben ik weer even aan het bijschrijven.

Voordat je je eindpunt bereikt ligt er een labyrinth aan de waalkade. Mooi om deze als afsluiting te lopen.
In iedere gemeente mag je een postduifringetje ophalen om aan je pelgrimsveter te klikken. Het idee daarachter is dat postduiven altijd terugkeren naar huis, maar wel nieuwe ervaringen hebben opgedaan. Aan het einde heb ik er een bedeltje bij gekocht van een kompas als herinnering wanneer de plastic ringetjes het begeven.

En wat deze pelgrimage met me heeft gedaan? Ik heb besloten minder afval te willen hebben. Dus ik start die zoektocht door te kijken hoe ik kan beginnen met het voorkomen van plastic afval in mijn huishouden. Daar zal vast weer wat moois voor gemaakt kunnen worden, dus dat inspireert weer!